Oct 2 - Vale Fireworks in bham

Ανάερη ιδέα

Πρώτη φορά μού φτάνουν
οι φωτογραφίες σου. Πρώτη.
Μια κρατώ για το ξημέρωμα
που φίλευες τον ήλιο με τις πρώτες του
τις φλόγες. Μια ακόμη,
τούτη απόδειξη του ροζ κορμιού σου και των εξανθημάτων
που έβγαζες στην επαφή με οτιδήποτε θνητό.
Δυό για τις καλές και τις κακές σου μέρες
και μια παιδική
για την καταγραφή του θαύματος
ότι υπήρξες.

Αρκούν αυτοί οι αντιπρόσωποι της ύπαρξής σου.
Ευφραδής εικόνα εύγλωττη
με χρώματα απ'τα νιάτα σου
γράμματα λέξεις που ποτέ δεν θέλησες να ακούσεις
και τους αριθμόυς που τόσο αγάπησες
ως χθες που σε σκότωσα.
Φτάνουν αυτές οι ζωγραφιές σου.
Ετσι που δείχνουν πως ήσουν
Ως αν δε μεγαλώνεις
δε μαυρίζεις
δε παχαίνεις πια

Καλύτερα να'σουν
κλειστό βιβλίο
μυθική πέτρα
ανάερη ιδέα
στάσιμη σκόνη
ή νεκρός
κι από χρόνια ξεχασμένος.

Κι αν πάλι
αύριο ανακαλέσω -
αύριο γυρίσω τον χρόνο
στη γέννησή σου
Σιγά, επίπονα θα σε φέρω
στη ζωή που δεν είναι
βιβλίο να τη κλείσεις και χάσκει
στη σελίδα που άφησες
κενή

(Οκτ. 21)

sensibus

Γύρισα τόσες σελίδες,
που τα χέρια μου μύρισαν

κίτρινο χαρτί παλαιωμένο
leaf through leaf through
και ξέχασα πως η ζωή είναι έξω.
Γυρνάω κι άλλη σελίδα να δω

αν θα γίνω μεγάλη
στις μαύρες κουκκίδες του πάτου ενός τόμου
και άκουσα

τα μεγάλα μυστικά του παρελθόντος
στον αχό κάποιας φημισμένης μάχης
once upon a midnight dreary
κι ήταν όταν στα χέρια μου έπιασα

το αίμα που κατάλαβα
πως είχα θανάσιμα πληγωθεί.

Για να ξεχνώ τη ξενιτιά
και τους θανάτους
ξεφεύγω σε διαδικτυακούς διαδρόμους
και κατοπτρικούς δαιδάλους πληροφοριών. Μέσα σ'αυτούς
κάπου χωμένη
είναι μια φέτα αθανασίας
και για μένα.

se que ya voy tambien se que muy cerca quedo